Başlangıç
Söylenince büyük bir şey olacakmış hissi veriyor ama çoğu zaman olan şey gayet sıradan. Bir defterin ilk sayfası gibi. Çok heyecanlı, biraz da boş. Ne yazacağını bilmiyorsun ama oraya bir şeyler yazılacak olması bile tuhaf bir şekilde iyi geliyor.
Bana göre başlangıcın ilginç yanı şu: Genelde hazır hissettiğimiz anlarda olmuyor. Daha çok “hadi artık” dediğimiz, içten içe ertelerken bir anda olan şeyler bunlar. Büyük kararlar falan değil çoğu. Bir cümle, bir tıklama, bazen sadece “deneyeyim bakalım” demek.
Başlangıç deyince herkes temiz bir sayfa hayal ediyor ama o sayfa genelde o kadar da temiz olmuyor. Önceki denemelerin izi, yarım kalmış hevesler, biraz yorgunluk… Hepsi duruyor orada. Ama yine de yazmaya başlanıyor. Çünkü başka türlüsü pek olmuyor.
Sadece başlamak. Gerisi zaten kendi yolunu buluyor gibi.